oo 24-11-50 oo
- สำหรับวันนี้ คือ วันลอยกระทง...อิอิ
- จำได้ว่าปีที่แล้ว วันลอยกระทงเราก็อยู่กับเพื่อนๆที่เขื่อน
- วันนี้ตอนเช้า ก็ต้องตื่นแต่เช้าไปเรียนพิเศษ..
- เรียนตั้งแต่ 8 โมง ถึง 4 โมงเย็น ทั้งง่วง ทั้งเหนื่อย
- พอเรียนเสร็จก็เข้ามาตลาดกับเอิน กับพี่ต้น
- จน 4 โมง กว่าๆ เบอร์พี่ซิ้มโทรเข้ามา ในใจลุ้นกับสิ่งที่กำลังจะได้ยิน
- สรุปว่าพวกพี่ๆจะมา พอได้ยินแบบนี้ ก็จะบอกว่าดีใจมากๆ ดีใจจิงๆ
- อืม...เวลาที่เหลือระหว่างรอพวกไอเหมี่ยว ก็ไปนั่งติวสังคมให้พี่ต้น
- เวลาก็ผ่านไปเรื่อย ๆ จนเกือบ 6 โมง พวกเหมี่ยว บูม นิล ก็มากัน
- ไม่นานพวกพี่ซิ้ม พี่เซฟ พี่กร ก็ตามมา
- พวกเราก็ใช้เวลาอยู่กับการกิน การคุย ก็ขำๆกันไปเรื่อยๆ
- ระหว่างนั้นก็เจอคนรู้จักผ่านไปผ่านมา แวะเข้ามาทักทายบ้าง
- จนมีพวกรุ่นพี่ในวง กับพวกเพื่อนพี่ตั้น(ห้อย)มากัน มีเพื่อนของเรามาเพิ่มอีก
- ที่ไม่พออ่ะนะ...พวกเราเลยเสียสละ ก็ลุกกันไป
- พี่ซิ้ม พี่เซฟ พี่กร นัท เหมี่ยว บูม นิล ก็ลุกกันมา
- แต่สิ่งที่ไม่ได้นึกถึง คือ ระหว่างเดิน ไม่คิดว่าจะเจอพวกรุ่นพี่พวกนั้น
- ก็รีบเดิน ไม่ได้อยากเจอ ไม่อยากเห็น อืม...
- ก็เดินกันมาเรื่อยๆ ก็ไปหยุดกันตรงน้ำพุที่เค้ามีประกวดกระทง
- ประมาณว่า พวกเราไม่มีที่ไปแล้ว ก็มายืนคุยกันตรงนี้ ซะงั้นอ่ะ
- เจอพี่อีกคน จะมายืมโทรศัพท์โทร ปรากฏว่าชื่อคนที่พี่เค้าจะโทรหา มันช่างคุ้นหูเหลือเกิน
- ก็ไม่คิดอะไรมากมาย เพียงแต่มันเป็นความทรงจำ ไม่ได้เสียใจแล้ว มันนานมากแล้ว
- ก็ฮาๆกันไปกับพวกพี่ๆ เพื่อนๆเรื่อยๆ ..... เวลาผ่านไป เมื่อย กลับไปที่โต๊ะดีกว่า
- ก็เดินกลับกันไป ... อ่ะนะ ตอนเดินก็ต้องผ่านโต๊ะพวกนั้น ก็ไม่ได้ใส่ใจ
- พอเดินกลับมา ก็ต้องเดินกลับไป เพราะพวกพี่เซฟ พี่ซิ้ม พี่กร เดินไปแล้ว
- พี่กรก็กลับบ้านไปตามระเบียบ ก็เดินกลับไปหาพวกพี่ๆอีก พวกเหมี่ยวไปก่อน ส่วนเราตามไปทีหลัง
- สรุปว่า พวกเราก็ไปอยู่กันตรงจุดเดิม ... ไม่มีที่อยู่ ก็สนุกกับการถ่ายรูป คุย ไปเรื่อยๆ
- ไม่นานได้ข้อสรุป เดินไปนั่งกันตรงบ้านแซ่
- ก็ไปซื้อสปายกะพี่เวฟ มา 4 ขวด ช่วยกันออก พี่เซฟออกเยอะกว่าอยู่ดี อิอิ
- ก็กินกันไป ซักพัก พวก เอิน เหมี่ยว บูม ก็กลับบ้าน
- ก็เหลือแค่ 3 หน่อ เรา พี่ซิ้ม พี่เซฟ ก็อยู่ด้วยกันซักพัก
- จนเราเห็นแม่เดินผ่านไป ก็งง จะมาก็ไม่มีบอกอ่ะ แม่อ่ะ ...เฮ้อ
- ก็นั่งอยู่ด้วยกัน 3 คน แปปนึง ก็กลับบ้านอ่ะนะ ถึงตอนนี้ ก็เกือบ 4 ทุ่มแระ
- ตอนกลับก็เดินมาที่เขื่อนคนเดียว
- นี่คือสิ่งที่คิดไว้อยู่แล้ว ส่วนลึกๆของใจ อยากจะเห็น คนๆนั้นที่เคยคุ้นเคย กับแฟนของเค้า
- ก็เดินผ่าน แล้วก็เห้นจริงๆ แบบที่คิดไว้ อืม... ก็ไม่คิดอะไร
- แฟนพี่เค้าก็น่ารักดีอ่ะนะ ... ก้ไม่ได้เข้าไปทัก ไม่ได้ยิ้มให้ ก็ไม่รุจะทำแบบนั้นไปทำไม
- ก็เดินไปหาเพื่อนๆ พวกห้อง 3 แระก็พวกห้องเราก็มานั่งตรงนี้กันแล้ว
- แต่ไม่เข้าใจทำไมโต๊ะที่เพื่อนนั่ง กับโต๊ะของพวกพี่พวกนี้ ต้องอยู่ติดกัน
- แต่ช่างมันเหอะ ก็ยืนคุยกับเพื่อนไป แระก็เดินไปเอากระเป๋าที่โต๊ะเดิม เจอเพื่อนพี่ตั้นมากมาย
- กลับมาที่โต๊ะเพื่อนๆ เหล่อีกแล้วกุ ไม่เข้าใจว่าจะมองเค้าทำไม แต่แอบมองอ่ะนะ
- พวกพี่ๆก็คงจะมองเรากัน แต่เราไม่ได้มองไปเลย เราไม่มีแม้แต่รอยยิ้มส่งไป
- เมื่อไม่ได้อยากทัก เราก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องหันไป ถูกมะ ...ลืมๆกันไปดีกว่า
- ก็ยิ้มให้พี่นิวคนเดียว เพราะพี่นิวยิ้มให้พอดี อืม...
- ก็ลาเพื่อนๆ แระก็กลับบ้าน แม่รออยู่
- ระหว่างกลับบ้าน พี่ซิ้มโทรมาด้วย อิอิ เป็นห่วงหนะสินะ
- อืม ... ถึงบ้าน 4 ทุ่มกว่าๆ
สรุปเรื่องของวันนี้
- ไม่เข้าใจว่ากุจะพิมยาวๆ แบบนี้ เพื่อ....ทั้งๆที่สิ่งที่ต้องการพิม มีอยู่นิดเดียว
- บรรทัดต่อจากนี้ คือเนื้อๆของเรื่องวันนี้ ที่ผ่านมามันน้ำ
- ดีใจที่ได้เฮฮากับเพื่อนๆสนิทอีกครั้ง แม้ว่า ไอหมิวจะงี่เง่าและงอลกลับบ้านไป
- ดีใจที่พวกพี่ๆมาเที่ยวงานลอยกระทงด้วยกัน มาอยู่ด้วยกัน
- มีความสุข วันนี้จะเป็นอีก 1 วัน ที่จะเก็บไว้ในความทรงจำ
- จำว่าครั้งนึง พวกเรา พี่น้อง ได้มาเที่ยวงาน ลอยกระทงด้วยกัน
- 555+ ขอบคุณพี่ซิ้มนะค่ะ ที่เป็นห่วงน้อง นัทรู้ว่าพี่ต้องมาอ่าน อิอิ
- เหอะๆ...ขอบคุรโชคชะตา ที่ทำให้พวกเราได้รู้จักกัน ได้รักกัน พี่น้อง...
- จะบอกว่า รักเพื่อนของกุทุกคน เหมี่ยว เอิน บูม นิล หมิว
- จะบอกว่า รักพี่ๆทุกคนเช่นกัน พี่ซิ้ม พี่เซฟ พี่กร
- เวลาของพวกเราเหลืออีกไม่นานแล้ว
- ต่อจากนี้ ขอให้มีความทรงจำดีๆเก็บไว้ร่วมกันอีกเยอะๆ
- วันนี้กับเพื่อนๆของพี่ตั้น เจอหน้ากัน เรื่องที่คุยกันก็ไม่พ้นเรื่องพี่ตั้น
- ทุกครั้งที่เจอเพื่อนๆของพี่ นัทก็อดนึงพี่ไม่ได้ นัทรู้ว่าพี่ก็มาเที่ยวด้วย ... พี่ตั้น
- กับเรื่องของผู้ชายคนนั้น นานแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน
- ถึงตอนนี้ไม่ได้คิดอะไรแล้ว ไม่ได้เสียใจ นึกถึง เฉยๆ แล้ว แต่ก็ยังพอจำเรื่องราวที่เคยเกิดได้
- เราก็ต่างแยกกันไปตามเส้นทางของตัวเอง พี่ยังคงดูดีและมีความสุขกับแฟนของพี่
- ไม่ต่างกัน นัทก็มีความสุขกับพี่ และ เพื่อนของนัท
- เพียงแต่การพบกันครั้งนี้ของเรา นัทไม่ได้มอง แม้แต่รอยยิ้มก็ไม่มี เพราะนัทคิดว่า มันไม่จำเป็น....
- เออ เกือบลืมอีกเรื่อง วันนี้ 2 พี่ชาย พูดถึงเรื่องร้องเพลง
- พี่ซิ้ม นัทรู้ว่าพี่ก็อยากให้นัทกลับไปร้องเพลง นัทก็อยากกลับ เหมือนกัน
- พี่เซฟ บอกว่า นัทไม่เห็นจะต้องไปคิดมากอะไรเลย พูดเหมือนกับว่าด้วย นัทเข้าใจสิ่งที่พี่เซฟพุดดีเลย
- เพราะสิ่งที่พี่พูด คือสิ่งที่นัทเคยคิดแล้ว นัทเคยคิดว่า ทำไมเรื่องนี้ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่อะไร
- ไม่เห็นต้องมาคิดมาก อยากร้องเพลงก็ร้อง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่จะต้องมาคิด
- แต่ที่นัทต้องคิด เพราะว่า ตอนอยู่กับอาจารย์ เค้าบอกว่าถ้าอยากอยู่ทางโน้นก็ไม่ต้องเล่นดนตรีไทย
- เพราะว่าเค้ากลัวนัทเหนื่อย กลัวนัทไม่มีเวลา นัทบอกกับเค้าว่า
- ไม่มีแข่งแล้ว ก็ไม่ได้ร้องแล้วค่ะ แล้วนัทก็บอกว่า หนูเลือกดนตรีไทยอยุ่แล้ว
- ที่จริง อาจารย์เค้าไม่เข้าใจนัทมากกว่า เค้าคิดว่าที่นัททำมันเป็นเรื่องใหญ่ รายงี้ เฮ้อ..แต่วันนั้นมันไม่รู้จะทำยังไง
- อืม แระถ้านัทกลับไปร้องเพลงต่อ มันหมายความว่านัทผิดคำพูด ใช่ไหม
- นั่นแหละ ... ทีนี้ถึงตอนนี้นัทก็ไม่ได้คิดมากแระ แล้วนัทก็มีตัวเลือกที่คิดไว้ ในใจแล้ว
- สิ่งที่นัทเลือก มันเป็นสิ่งที่นัทให้เวลาคิดเยอะมาก
- นัทรักพี่ๆทุกคนนะ ต่อจากนี้ ไม่ต้องพูดเรื่องกลับเข้าวงกับนัทอีก ไม่ต้องถามแล้ว
- พี่ซิ้มนัทเข้าใจพี่ว่าสิ่งที่พี่ต้องการคืออะไร นัทเข้าใจพี่เซฟดี ว่าสิ่งที่พี่พูดหมายถึงอะไร
- นัทเลือกแล้ว พี่เข้าใจนัทนะ
- นัทไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นยังไง
- ต่อจากวันนี้ ...
- ถ้าอยากซ้อมนัดวันมาเลย นัทซ้อมดนตรี จัน พุธ ศุก ไม่ต้องซ้อมเยอะนะวันะรรมดาการบ้านเยอะ รุเรื่องป่ะ
- วันเสาร์ อาทิตย์ โน่น ค่อยซ้อมเยอะๆ รุเรื่องป่ะเนี่ย
- เพราะชีวิตต้องใช้ให้คุ้ม ทำในสิ่งที่ต้องการ ดีกว่ามานั่งเสียใจว่าจะไม่ได้ทำ
- นัทยอมที่จะผิดคำพุดก็ได้ ยอม...แล้ว
- ถ้าพวกพี่ยอมที่จะรอนัทเหมือนเดิม ก็ตามใจนะ นัทยังไงก็ได้
- อยากให้ร้องก็จะร้อง ถ้าไม่อยากให้นัทลำบากไม่ต้องร้องดีกว่า ก็ตามใจ
- ถึงตอนนี้ จะร้องก็ได้ จะไม่ร้องก็ได้ นัทไม่ได้คิดรายแล้วอ่ะ จริงๆ
- เอาหละ สรุปว่า ลอยกระทงปีนี้ นัทดีความสุขมากๆ
- ดรใจที่ได้เป็นเพื่อนกะพวกเมิง
- ดีใจที่ได้เป็นน้องของพี่ชายที่แสนดีทุกๆคน
- อิอิ...พอก่อน มันยาวมากแระ
Tools 
